End Protest Massacres in Iran
Petitie waarin wordt opgeroepen tot verantwoording voor het doden van demonstranten in Iran.
Oorspronkelijk doel
Beëindig het doden van demonstranten en zorg voor verantwoording in Iran.
40/100 · Vooruitgang, resultaat nog onzeker
Deze score beoordeelt uitsluitend aantoonbare doelrealisatie, de onderbouwde bijdrage van Amnesty International en bestendigheid. De score zegt niets over hoeveel inspanning is geleverd, hoe goed de campagne is gevoerd of hoe waardevol het werk op zichzelf is.
De campagne blijft noodzakelijk en moet worden geclassificeerd als lopend. De kerndoelen zijn niet bereikt: de Iraanse autoriteiten voerden vanaf 28 december 2025 opnieuw een grootschalig en dodelijk hardhandig optreden tegen protesten uit, en aan protesten gerelateerde executies gingen door tot ten minste eind augustus 2026. Er heeft zich echter een belangrijke externe procedurele ontwikkeling richting verantwoording voorgedaan: op 23 januari 2026 verlengde de VN-Mensenrechtenraad de Independent International Fact-Finding Mission (FFM) met twee jaar en gaf deze opdracht om de meest recente onderdrukking van protesten met spoed te onderzoeken met het oog op mogelijke toekomstige juridische procedures. Dit is een verantwoordingsmechanisme, geen bewijs dat verantwoordelijke functionarissen ter verantwoording zijn geroepen. Amnesty heeft aantoonbaar voor die resolutie gepleit, maar het beschikbare bewijs toont niet aan dat de petitie de actie van de VN heeft veroorzaakt.
- Het resultaat kan reëel zijn, maar de specifieke bijdrage van Amnesty International is minder zeker.
Maak en bewaar je eigen weging
De feiten blijven voor iedereen hetzelfde. Jij bepaalt hoeveel gewicht je geeft aan gerealiseerd resultaat, aantoonbare eigen bijdrage en bestendigheid. Als je opslaat, telt jouw gewogen score mee in het bezoekersgemiddelde.
Jouw persoonlijke score past bewust geen causaal plafond toe: het is jouw waardering van dezelfde onderliggende feiten. Het bezoekersgemiddelde gebruikt alleen opgeslagen wegingen voor deze campagne.
Feiten en onzekerheden
Bevestigd
- De petitie van Amnesty is nog steeds openbaar beschikbaar en roept VN-lidstaten op Iran onder druk te zetten om het bloedvergieten bij protesten te stoppen en verantwoording te waarborgen.
- Op 23 januari 2026 nam de VN-Mensenrechtenraad resolutie S-39/1 aan, waarmee de Iran FFM met twee jaar werd verlengd en werd verzocht om een dringend onderzoek naar vermeende schendingen in verband met protesten die op 28 december 2025 begonnen.
- De resolutie van 23 januari 2026 is een concrete internationale stap op het gebied van onderzoek en het veiligstellen van bewijs, maar houdt geen strafrechtelijke verantwoording of veroordelingen van verantwoordelijke Iraanse functionarissen in.
- De VN-FFM rapporteerde in maart 2026 dat Iran haar geen toegang tot het land had verleend en niet genoeg informatie had verstrekt om beweerde binnenlandse verantwoordingsmaatregelen te verifiëren.
- Het beschikbare bewijs wijst erop dat de dodelijke onderdrukking en bestraffing in verband met protesten na de actie van de VN doorgingen, waaronder gedocumenteerde aan protesten gekoppelde executies die tot en met augustus 2026 werden aangekondigd.
- Amnesty riep staten publiekelijk op de VN-resolutie van januari 2026 te steunen, maar er is geen onafhankelijk bewijs gevonden dat de resolutie of de verlenging van de FFM in aanzienlijke mate aan Amnesty of deze petitie kan worden toegeschreven.
Onzeker
- De lanceringsdatum van de petitie, het aantal ondertekenaars, de wijze waarop zij is overhandigd en eventuele rechtstreekse reacties van de ontvangers van de petitie konden niet worden vastgesteld in de geraadpleegde bronnen.
- Er is geen betrouwbaar bewijs gevonden dat Iraanse functionarissen die verantwoordelijk zijn voor het doden van demonstranten volledig ter verantwoording zijn geroepen via onafhankelijke, transparante procedures.
- Het FFM-proces is gericht op onderzoek en het veiligstellen van bewijs; het is zelf geen strafrechtbank en heeft nog geen strafrechtelijke veroordelingen opgeleverd.
- Het exacte dodental als gevolg van de onderdrukking van december 2025 tot en met januari 2026 blijft onzeker.
Tegenstrijdig / afwijkend
- Iran vertelde de VN-Mensenrechtenraad dat het het recht op vreedzaam protest had erkend, maar zei dat de demonstraties waren veranderd in georganiseerd geweld en terroristische aanslagen; het verwierp de legitimiteit van de speciale zitting van 23 januari 2026 en de daarbij aangenomen resolutie. De VN-resolutie en de FFM beschreven daarentegen een gewelddadig hardhandig optreden tegen vreedzame protesten, waaronder de dood van duizenden mensen en buitengerechtelijke executies.
- De Iraanse regering meldde 3.117 doden tijdens de opstand van december 2025 tot en met januari 2026, onder wie leden van de veiligheidstroepen en 690 mensen die zij ‘rellenschoppers’ noemde. De FFM verwees naar een geloofwaardige mensenrechtenorganisatie die het aantal doden op meer dan 7.000 schatte, onder wie maximaal 6.500 demonstranten en meer dan 230 kinderen. Het precieze totaal blijft onopgelost vanwege communicatiebeperkingen en het ontbreken van toegang voor onderzoekers.
- Iran liet de FFM weten dat het 621 rechtszaken tegen ordehandhavers had aangespannen in verband met de onrust van 2022, waarvan 563 tot uitspraken hadden geleid, en in 2025 een richtlijn met betrekking tot compensatie had aangenomen. De FFM zei deze beweringen niet te kunnen verifiëren omdat de regering onvoldoende details of ondersteunend materiaal had verstrekt; zij oordeelde dat binnenlandse procedures ondoorzichtig en ineffectief waren als rechtsmiddelen.
Tijdlijn
-
Aan protesten gekoppelde executies gaan door
Human Rights Watch en het Abdorrahman Boroumand Center rapporteerden dat de Iraanse autoriteiten tussen 18 maart en 31 augustus 2026 ten minste 29 executies aankondigden van mensen die in verband werden gebracht met de protesten van december 2025 tot en met januari 2026, na uiterst oneerlijke en summiere procedures. Dit is sterk tegenbewijs voor een einde aan de dodelijke onderdrukking en straffeloosheid.
-
Iran verleent VN-onderzoekers geen betekenisvolle medewerking
De FFM rapporteerde dat Iran haar geen toegang tot het land had verleend, de meeste verzoeken om informatie onbeantwoord had gelaten en geen onderliggende informatie over incidenten, onderzoeken of gerechtelijke en medische dossiers had verstrekt. Zij bleef geloofwaardige beschuldigingen van grove schendingen en misdrijven volgens het internationaal recht tijdens de protesten van december 2025 onderzoeken.
-
De VN richt versterkt, doorlopend internationaal verantwoordingsproces in
De VN-Mensenrechtenraad nam resolutie S-39/1 aan met 25 stemmen voor en 7 tegen, bij 14 onthoudingen. De resolutie riep Iran op buitengerechtelijke executies te stoppen en te voorkomen en daders ter verantwoording te roepen; verlengde de FFM met twee jaar; en gelastte een dringend onderzoek naar beschuldigingen in verband met protesten die op 28 december 2025 begonnen, onder meer met het oog op mogelijke toekomstige juridische procedures.
-
Amnesty handhaaft petitie en pleit tijdens speciale zitting van de VN
Amnesty hield de petitie actief en riep VN-lidstaten op Iran onder druk te zetten om het bloedvergieten bij protesten te stoppen en verantwoording te waarborgen. Tijdens de speciale zitting van de Mensenrechtenraad riep Amnesty staten publiekelijk op de voorgestelde resolutie en internationale rechtsmechanismen te steunen.
Gebruikte bronnen
Iedere bron blijft zichtbaar zodat je onze beoordeling zelf kunt controleren. Bronniveau zegt iets over de aard van de bron, niet automatisch dat elke claim erin juist is.
De FFM stelde dat Iran haar geen toegang tot het land had verleend, slechts een minderheid van de verzoeken om informatie had beantwoord en de gevraagde onderliggende dossiers niet had verstrekt. Zij rapporteerde geloofwaardige beschuldigingen van grove schendingen tijdens de protesten van december 2025 en concludeerde dat verankerde structuren daders beschermen en slachtoffers waarheid, gerechtigheid en herstelbetalingen ontzeggen.
Resolutie S-39/1 betreurde het gewelddadige hardhandige optreden en de dood van duizenden mensen, riep Iran op buitengerechtelijke executies te stoppen en te voorkomen en daders ter verantwoording te roepen, verlengde de FFM met twee jaar en vereiste een dringend onderzoek naar de protesten die op 28 december 2025 begonnen, met het oog op mogelijke toekomstige juridische procedures.
Het verslag van de VN-bijeenkomst vermeldt het standpunt van Iran dat de protesten waren veranderd in georganiseerd geweld en dat het de speciale zitting of de resolutie niet erkende. Ook staat erin dat Iran aanvankelijk een recht op vreedzaam protest erkende, wat context biedt voor het tegengestelde narratief van de regering.
De geconsolideerde bevindingen van de FFM uit 2025 vonden weinig verifieerbare binnenlandse verantwoording. Hoewel de regering honderden zaken tegen ordehandhavers meldde, verstrekte zij onvoldoende details of bewijs voor verificatie. De FFM oordeelde dat de weinige bekende procedures geen doeltreffend rechtsmiddel of garantie tegen herhaling leken te bieden.
De organisaties rapporteerden dat Iran tussen 18 maart en eind augustus 2026 29 executies aankondigde die verband hielden met de recente protesten, naast een breder patroon van politiek gemotiveerde executies na uiterst oneerlijke processen. Dit is substantieel bewijs dat de dodelijke onderdrukking van protestgerelateerd verzet doorging.
Tijdens de 39e speciale zitting van de VN-Mensenrechtenraad riep Amnesty staten op de resolutie te steunen en stelde zij dat internationale rechtsmechanismen nodig waren om verder bloedvergieten te voorkomen. Dit toont relevante belangenbehartiging naast de petitie aan, maar niet dat Amnesty de aanneming van de resolutie heeft veroorzaakt.
De actieve campagnepagina roept mensen op een petitie te ondertekenen waarin VN-lidstaten worden opgeroepen de Iraanse autoriteiten onder druk te zetten om het bloedvergieten bij protesten onmiddellijk te stoppen en hen ter verantwoording te roepen. De pagina toont de activiteit en de geformuleerde oproep van de campagne aan, maar bewijst geen resultaat of causale impact.